Een herinnering
voor de toekomst


Judith Tibben: "Ik gun elk kind bij speciale gebeurtenissen een stukje aanwezigheid van een overleden ouder".

Van jongs af aan heeft ‘het leven’ en alles wat daar bij hoort mij aangetrokken. En dat is toch al een aardig tijdje, want op 28 januari 1978 ben ik geboren in het mooie Ootmarsum. Samen met mijn man en drie kinderen woon ik nu in Wierden.

Ik ben eigenaresse van Memorybox en in mijn vrije tijd hou ik me bezig met genieten van het leven, er op uitgaan met man, kinderen, honden en mensen waar ik me fijn bij voel. Daarnaast vind ik het leuk om creatief bezig te zijn.


Genieten van het leven staat voor mij op de eerste plek

 En ik moet eerlijk zeggen dat me dat ook aardig goed af gaat. Dat komt door een aantal persoonlijke ervaringen. Daardoor is het me duidelijk geworden dat het leven snel gaat, dat je moet doen waar je blij van wordt en dat je het vooral NU moet doen, want je weet nooit of het morgen nog kan.


Ik vind ‘het leven’ erg interessant. Dus ook de dood

Want die zit daar onlosmakelijk aan vast. De dood intrigeert me niet omdat ik er bang voor ben, maar omdat het één van de weinige zekerheden is die je hebt in het leven, naast dat je geboren wordt en dat je voor de zuurstof in de lucht niet hoeft te betalen. En omdat je zeker weet dat je een keer dood gaat, kun je er maar beter voor zorgen dat alles goed geregeld is.


Door het overlijden van een lieve vriendin werd ik me daar heel bewust van

Net als van het feit dat het voor een kind heel verdrietig is wanneer een ouder niet meer aanwezig is bij de speciale gebeurtenissen die je als kind meemaakt. Omdat ik zelf ook drie kinderen heb, wilde ik voor hen iets speciaals maken, zodat er iets tastbaars was voor als ik er niet meer zou zijn.


Het idee was er,  zoals bij veel mensen. Nu de uitvoering nog
 

En daar ging het mis. Zoals bij veel mensen, want die uitvoering bleef ik maar uitstellen en dan is de uitspraak ‘van uitstel komt afstel’ toch echt wel op z’n plek. Van het mooie idee kwam niet veel terecht.

Tot ik in 2018 geconfronteerd werd met het plotselinge overlijden van een jonge buurman, die naast zijn vrouw drie kleine kinderen achterliet, en die ’s ochtends toen hij wakker werd nog in de veronderstelling was dat hij ‘gewoon’ heel oud zou worden. Hoe anders kan het gaan. Verdrietig maar wel de realiteit en hét moment om aan de slag te gaan met de uitvoering van het mooie idee dat ik had.

 
Dat idee resulteerde in de Memorybox

Een mooie box met persoonlijke cadeautjes en berichten voor mijn kinderen. Vol trots liet ik hem zien aan een aantal mensen uit mijn omgeving.  Zij waren onder de indruk en kwamen al snel tot de conclusie dat de box die ik had gemaakt voor veel kinderen én ouders waardevol is. En zo is Memorybox geboren.

 
Met de Memorybox wil ik de positieve kant van de dood laten zien

Voor zover je natuurlijk van positief kunt spreken. Ik bedoel: als we toch de zekerheid hebben dat we een keer doodgaan, dan kunnen we er maar beter voor zorgen dat de dingen goed geregeld zijn.
Niet alleen als je te horen krijgt dat je ongeneeslijk ziek bent, maar ook als je gezond bent. Je hoeft er echt niet elke dag bij stil te staan dat die ene auto jou misschien niet ziet en dat ook jouw hart kan besluiten om er mee te stoppen en dat het dan zomaar voorbij kan zijn. Je hoeft er eigenlijk maar één keer echt bij stil te staan. Eén keer de dingen regelen en dan hoef je er niet meer naar om te kijken.

 
Maar met die ene keer laat je wel een grote troost achter voor je kind. Iets tastbaars

En omdat ik uit ervaring weet hoe waardevol dat is, gun ik elk kind bij speciale gebeurtenissen een stukje aanwezigheid van die ouder.
Een geschenk bij elk speciaal moment...