Een herinnering
voor de toekomst


Als we voor eeuwig zouden leven....wat dan?

Misschien leuk om over te fantaseren en na te denken maar niet realistisch want we gaan namelijk allemaal dood. Toch?
Hmm, niet bepaald het onderwerp wat je even lekker op de bank wilde lezen. Maar goed, nu je toch al aan het lezen bent, kun je net zo goed doorlezen. Je weet maar nooit waar het nog goed voor is.


Lastig onderwerp

Denken en praten over de dood is voor veel mensen niet makkelijk. Het is en blijft een lastig onderwerp om over te beginnen en om over te praten. omdat er nog altijd een taboe op rust. Maar hoe jammer is dat? Want we gaan allemaal dood toch? 


Je kop in het zand steken

“Dat overkomt mij niet, die kans is zo klein, aan dat soort negatieve dingen ga ik niet denken, het voelt als de goden verzoeken als ik er mee bezig ga”. Zomaar een aantal woorden die iedereen wel een keer gezegd of gedacht heeft. En wellicht kloppen ze.

Maar helaas te vaak ook niet. Want er zijn bijvoorbeeld in 2017 in de leeftijdscategorie 25 - 54 jarigen 7.890 mannen en vrouwen overleden. Zomaar even wat cijfers. Cijfers om het allemaal wat concreter te laten worden, zodat het jou aan het denken zet, maar nog belangrijker: zodat het jou in beweging zet...zo simpel zit dat. 


Mooie momenten, nieuwe herinneringen en genieten

7.980 personen. Mannen en vrouwen die misschien getrouwd waren en samen met man of vrouwlief een mooi gezin vormden met hun kroost. Mannen en vrouwen, vaders en moeders die allemaal, net als jij en ik, in de veronderstelling waren dat ze ‘gewoon’ heel oud zouden worden. Die dachten dat ze nog heel veel mooie momenten samen zouden beleven, veel nieuwe herinneringen konden maken en konden genieten van alle dagen die nog zouden komen. En opeens, tegen ieders verwachting in, is dat allemaal verleden tijd. 


Nadenken over de dood als je midden in het leven staan

‘Waarom zou ik bezig gaan met iets dat nog helemaal niet aan de orde is’, hoor ik je nu denken. Eigenlijk is het heel simpel. Want je weet nooit wanneer het je tijd is.
En ja, het is een enge gedachte waar je liever niet aan wilt denken. Niet als je ziek bent maar al helemaal niet als je midden in het leven staat.
Het is ook niet een onderwerp dat je zomaar even luchtig op een verjaardag bespreekt. 


Als jij in beweging komt, zorg je voor een gouden randje.

Maar denk je eens in, is de gedachte dat je er misschien niet kunt zijn voor je kind bij de speciale gebeurtenissen niet veel enger? Dat er om die gebeurtenissen een zwarte rand zit voor je kind, omdat jij er niet meer bent, is een feit. Natuurlijk is en blijft het gemis voelbaar. Maar als jij er nu al over nadenkt en jezelf in beweging zet, kun je er voor zorgen dat die zwarte rand niet meer zo donker voelt en dat er een gouden randje verschijnt. Omdat je er toch een beetje bij bent. Ook al is het niet fysiek. 


Zomaar

7.980...voor veel mensen zomaar een getal. Waarschijnlijk ook voor jou. Toch zou dat anders moeten zijn. Ook voor jou. Omdat jij 'zomaar' één van die mensen had kunnen zijn.